Rozwiń język: pl
 
 

SenatRzeczypospolitejPolskiej

Wydarzenia

Pożegnanie Longina Komołowskiego - człowieka „Solidarności”, polityka, prezesa „Wspólnoty Polskiej”

© PAP SA
Foto Ireneusz Pobudkiewicz
© PAP SA

W Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie 10 stycznia 2017 r. odbyły się uroczystości pogrzebowe śp. Longina Komołowskiego, prezesa  "Wspólnoty Polskiej”,  byłego wicepremiera, polityka, człowieka "Solidarności", człowieka dialogu, społecznika, przyjaciela Polaków mieszkających poza granicami, orędownika osób niepełnosprawnych.

Longina Komołowskiego żegnał prezydent Andrzej Duda, parlamentarzyści, politycy, przedstawiciele Polonii, współpracownicy i przyjaciele. Senat na uroczystościach reprezentowała wicemarszałek Maria Koc.

Mszy pogrzebowej przewodniczył metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz. Longin Komołowski został pochowany w  podziemiach Świątyni Opatrzności Bożej, w Panteonie Wielkich Polaków.

„Żegnamy wybitnego działacza opozycji antykomunistycznej, a jednocześnie skromnego człowieka, człowieka „Solidarności”, który swoimi wyborami dawał przykład odwagi i poświęcenia dobru wspólnemu… Polskie życie społeczne traci dziś wielkiego człowieka. Dokonania świętej pamięci Longina Komołowskiego przypominają nam, że celem każdej działalności publicznej powinno być to, co nazywamy dobrem powszechnym. Polska i Polacy wiele mu zawdzięczają”  - napisała premier Beata Szydło w liście odczytanym podczas uroczystości pogrzebowych.

W imieniu Senatu  Longina Komołowskiego pożegnała wicemarszałek Maria Koc . „Ludzie żyją tak długo, jak długo inni ludzie pielęgnują o nich pamięć.  Longin Komołowski na pewno pozostanie we wdzięcznej pamięci tysięcy Polaków w kraju i za granicą, bo dobrze się przysłużył Polsce i naszej narodowej wspólnocie” – powiedziała. Dodała, że najważniejsza dla niego była działalność społeczna – wspierał m.in. niepełnosprawnych sportowców. Ostatnie pracowite lata życia poświęcił umacnianiu więzi z naszymi rodakami za granicą”.

„Trudna to misja, wymagająca doskonałej znajomości środowisk polonijnych na całym świecie – ich potrzeb, oczekiwań, inicjatyw i sukcesów. Misja wymagająca konsekwencji i wytrwałości w działaniu, ale przede wszystkim osobistego zaangażowania, którego panu premierowi nigdy nie brakowało. Dawał z siebie jak najwięcej, nawet w czasie walki z ciężką chorobą” – mówiła. Podkreśliła, że Longin Komołowski uważał repatriację Polaków za „konieczność i akt dziejowej sprawiedliwości”. Podkreśliła, że Longin Komołowski współpracował z Senatem i Senat miał wsparcie w jego osobie w budowie narodowej  wspólnoty.  

Bp Wiesław Lechowicz powiedział w homilii, że  cała publiczna działalność Longina Komołowskiego była skierowana na pomoc ludziom. „Był wrażliwy na ludzką biedę. Był człowiekiem „Solidarności” instytucjonalnej i tej ludzkiej, codziennej, której doświadczali niepełnosprawni, rolnicy, górnicy i Polacy żyjący poza granicami kraju, zwłaszcza na Wschodzie, borykający się z wieloma problemami dnia codziennego, tęskniący za ojczystą ziemią". Dodał, że życie jego upłynęło na walce o lepsze jutro. „Był osobą koncyliacyjną, walczył siłą argumentów, szukał tego co łączy, chciał żebyśmy czuli się Wspólnotą” – powiedział.

Longina Komołowskiego żegnał były premier Jerzy Buzek, szef NSZZ „Solidarność” Piotr Duda, wiceprezes Rady Polonii Świata Helena Miziniak, prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej Frank Spula, prezes Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych Tadeusz Pilat

Longin Komołowski był związany ze Stocznią Szczecińską. Brał udział w strajkach w latach 70. i 80.  We wrześniu 1980 r. wstąpił do „Solidarności”. Od 1982 r.  współorganizował podziemne struktury związku w Szczecinie, organizował druk i kolportaż wydawnictw drugiego obiegu oraz ich przerzut do Szwecji. Wielokrotnie był zatrzymywany i przesłuchiwany przez organy bezpieczeństwa. Po zalegalizowaniu związku aktywnie działał w jego strukturach. W wyborach parlamentarnych w 1997 r. zdobył mandat posła na Sejm z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Longin Komołowski był ministrem pracy i polityki społecznej oraz wicepremierem w rządzie Jerzego Buzka. W latach 2000-2015 był prezesem Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego. Od 2010 r. do końca swoich dni był prezesem Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”

realizacja: Ideo powered by: CMS Edito